“Tail in the Water” / WRONGDOING TAILS at “Dziewczyństwo&COVEN Berlin prezentują: BEDTIME”

 

(English below)

Praca w duecie Syrenki pozwala nam przekraczać ograniczenia indywidualnej perspektywy oraz uwalnia radość partnerskiej wymiany. Udział w nocowaniach podczas wystawy „Dziewczyństwo i COVEN BERLIN prezentują: BEDTIME” umożliwił nam kolejne otwarcie.

Była to okazja do międzykulturowego spotkania z aktywistkami z Nowego Jorku, w trakcie którego mogłyśmy skonfrontować efekt zastosowanej przez nas queerowej apropriacji pieśni zniewolonych „Wade in the Water” z jej odbiorem przez czarne feministki. Dzięki nim zakiełkowała w nas refleksja nad „white fragility“ (białym przewrażliwieniem) stanowiąc impuls dla edukacyjnego procesu, którym chcemy się podzielić. 

Nie jest łatwo przyznać się do błędu, kiedy beztrosko macha się ogonami. Bez tego jednak trudno budować rzeczywiste sojusze między różnymi grupami mniejszościowymi. Uwzględnienie krytyki pozwoliło nam przekroczyć oswojony status ofiary, do którego przyzwyczaiła nas tożsamość nieheteronormatywnych kobiet w patriarchalnym społeczeństwie. Okazało się, że ignorancja jest powszechnym zjawiskiem, z którego nie leczy zinternalizowanie perspektywy queerowo-genderowej. W tym procesie wzajemnego uczenia się konieczna jest obecność. Bez niej kręcimy się wokół własnych ogonów, trawimy projekcje na temat „różnicy“, bez rzeczywistej możliwości konfrontacji. Homogeniczne społeczeństwo skazuje nas na autoreferencyjność i pozbawia szansy na rozwinięcie skulonych ogonów w ławice włączające morskie koniki, grupy sielawek, rozgwiazdy, siostry meduzy, bandę śledzików i niki naków.

________________________

Working in the Mermaids’ duo let us exceed the limits of an individual perspective and releases the joy of partner exchange. Participation in the sleepovers at the exhibition „Girlhood&COVEN BERLIN presents: BEDTIME” gave us an opportunity of another opening. 

It was an opportunity for an intercultural meeting with activists from New York, during which we could confront the effect of our queer appropriation of the song “Wade in the Water” with its reception by black feminists. Thanks to them, the reflection on the “white fragility” sprouted in us, providing an impulse for the educational process we would like to share. It is not easy to admit to the mistake, while waving one’s tail carelessly. However, without it, it is difficult to build real alliances between different minority groups. Internalising criticism allowed us to exceed the familiar status of the victim, to which we are accustomed  to as non-heteronormative women in a patriarchal society. It turned out that ignorance is a common phenomenon, which can not be cured by mere comprehension gender-queer perspective. What is crucial in this process of mutual learning is presence. Without it, we turn around our own tails and digest our projections on the subject of “difference” without confronting them with others. Homogeneous society condemns us to self-referentiality and deprives us of the chance to develop our tucked tails into open shoals, which include sea horses along with groups of adriatic trouts, starfishes, the jellyfish sisters, or a group of herrings and the niki naks.

 

bedtime_fot_irek_popek-2

 

„Wade in the Water” is a spiritual ballad of emancipation of black slaves. With a chorus referring to healing, it warns of the coming signs of the end: “For an angel went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the water stepped in was made whole of whatsoever disease he had” (John 5:4). It is believed that the song has a secret meaning. Harriet Tubman, an American abolitionist and political activist, used it to tell escaping slaves to get into the water to make sure the dogs slavecatchers used couldn’t sniff out their trail.

„Tail in the Water” is a mermaid’s song of emancipation that expresses the need to escape the devastating two-footed patriarchal Anthropocene. We propose a playful disobedience to the world of Homo Erectus, which we challenge with cheerful irrationality. We seek for the states like diving into deep deep water, far beyond the surface of preputial white culture. Our rhizomatic desire avoids the narcissistic reason-prison. We promenade backwards, waving tails and trouble the water.

 

“Wade in the Water” to duchowa ballada emancypacji czarnych niewolników. Jej refren odnosi się do uzdrowienia. Zawiera się w niej również ostrzeżenie przed nadchodzącymi oznakami końca: “Anioł bowiem zstępował w stosownym czasie i poruszał wodę. A kto pierwszy wchodził po poruszeniu się wody, doznawał uzdrowienia niezależnie od tego, na jaką cierpiał chorobę“(Jan 5: 4). Uważa się, że piosenka ma sekretne znaczenie. Harriet Tubman, amerykańska abolicjonistka i aktywistka polityczna, za jej pomocą miała przekazać uciekającym niewolnikom, aby dostali się do wody, gdzie psy gończych nie mogły wywęszyć ich śladu.
“Ogon w wodzie” to pieśń emancypacji syrenek, wyrażająca potrzebę ucieczki przed niszczycielskim, dwunożnym patriarchalnym Antropocenem. Proponujemy anarchistyczne nieposłuszeństwo wobec świata Homo Erectusa, któremu rzucamy wyzwanie z pogodną irracjonalnością. Poszukujemy stanów takich jak nurkowanie w głębokiej wodzie, daleko od powierzchni kultury białego napletka. Nasze rizomatyczne pragnienie unika narcystycznego rozumu – więzienia. Deptamy do tyłu, machając ogonami i mącąc wodę.

 

bedtime_fot_irek_popek-3.jpg

Published by

Zofia nierodzinska / Niezofia

I am Zofia nierodzinska for the most of my day, however, sometimes I take a proud figuration of the Femo energeticus - Sofi da East, the Master in Eastern Energy, graduate from the Virtual Feminist University, proprietor of the Advanced Certificate in Self-Photosynthesis, experienced producer and the figuration of Zoe. Since February 2018 due to the romantic relation with a sweet water creature I am in a process of becoming a mermaid. As a female being I am a deputy director of the Arsenal Municipal Gallery in Poznan / Poland As Zofia nierodzinska I studied at: 10.2013 - 02. 2016 Postgraduate Degree Course (MA), Art in Context, University of Arts, Berlin, Thesis: "Materialität der Arbeit. Eine Assemblage. Ein Ziegel. Ein Stück Kuchen" Supervisor: doc. Wolfgang Knapp 09.2012 - 05.2017 PhD, University of Arts, Poznan Thesis: "Where is the Academy? Critical Institution and Science Fiction, towards the Virtual Feminist University" Supervisor: prof. Marek Wasilewski

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s